Ég geri mér fulla grein fyrir að á einhverjum tímapunkti mun ég þurfa að flytja fjær Melabúðinni til að forðast gjaldþrot. En þangað til...

Ég legg til að við þjóðnýtum Forseta Lýðveldisins í þágu tískuiðnaðarins og leigjum hann út sem Dressmann-módel - hann er augljóslega fæddur í hlutverkið. Maður hreinlega kiknar í hnjáliðunum þegar maður sér öruggt, karlmannlegt göngulagið og eilítið ruddalegan, uppbrettan kragann flaksandi um sterka hökuna.

Thor Jensen, eigandi Kveldúlfs, hefur nú stöðu grunaðs manns

Áfrýjunarnefnd Samkeppnismála birti í morgun endanlegan úrskurð vegna starfsemi danskra kaupmanna á Íslandi á 17. og 18. öld. Úrskurðað var dönskum kaupmönnum í vil þar sem ekki þótti sannað að samkeppnislög hafi verið brotin, enda lést málshöfðandi í lok 17. aldar, síðasta vitnið á ofanverðri 18. öld og flest sönnunargögnin brunnu í Kaupmannahafnarbrunanum.

Þar sem málshefjandi er látinn hefur Ríkissjóður Íslands verið dæmdur til að greiða danska ríkinu allan málskostnað og skaðabætur vegna tekjutaps danskra kaupmanna að viðbættum vöxtum frá 1. febrúar 1602 - um 6.000 milljarða danskra króna. Glæsilegir samningar hafa þó náðst um að hefja ekki greiðslur af láninu fyrr en árið 2014.

Í öðrum fréttum er það helst að rannsóknir hjá Fjármálaeftirlitinu ganga vel, uppgjöri á Gránufélaginu er að mestu lokið og Efnahagsbrotadeild Ríkislögreglustjóra hefur skilað öllum gögnum um málefni Kveldúlfs til sérstaks saksóknara.

Um óákveðinn tíma verða allar færslur hér skrifaðar á tveimur tungumálum; íslensku og útlensku. Þetta er fyrst og fremst til að fullnægja þörfum minnar eigin pervertísku tilraunastarfsemi með praktískar tæknilegar og viðmótslegar útfærslur á fjöltyngdu vefviðhaldi. En auðvitað hafa líka allir gott af að æfa sig í útlensku þessa dagana, svona rétt áður en við göngum í Útlandasambandið.

Hugi á útlensku

Ágæti nágranni sem ert alltaf að stela þvottaduftinu mínu. Í gær setti ég saltsýru í þvottavélina og kalíumpermanganat í þvottaduftskassann. Þegar þú þværð næst með "þvottaduftinu" mun myndast klórgas sem drepur þig á hægfara og kvalafullan hátt. Lögfræðingurinn minn segir mér að lagalega séð sé þetta "morð" - ég kalla það "réttlæti".

Þetta fer að verða vandræðalegt. Það lítur út fyrir að þessa dagana setji ég fötin mín ítrekað óvart í suðuþvott. Það er eina rökrétta skýringin.

Ég stökk út í 10-11 áðan að sækja mér snarl. Meðan ég stóð í biðröðinni fattaði ég að ég kannaðist við manninn á undan mér - þetta var maður sem ég þekkti fyrir mörgum, mörgum árum - fyrir aldamót.

Á þeim tíma vann ég fyrir mér meðfram skóla með því að þjónusta makkanotendur hingað og þangað, en hann var lögfræðingur á lítilli lögmannsstofu í Reykjavík. Þetta var frábær náungi, einn af þessum viðskiptavinum sem maður óskaði þess að tölvan bilaði sem oftast hjá svo maður gæti skroppið til hans að fá sér kaffibolla og kjaftað við hann um heimsmálin. Og tölvan hans bilaði oft.

Ég missti tengslin við hann þegar ég hætti með makkaþjónustuna, en sá honum bregða fyrir í blöðum öðru hvoru. Honum gekk vel í góðærinu - og í dag er hann einn af fjölmörgum "hötuðustu mönnum Íslands".

Við skiptumst á kurteisishjali áðan. Stressið og vanlíðanin skein úr hverri hreyfingu og augun í honum hvikuðu til allra átta meðan við töluðum saman. Hann hefði getað tekið baugana undir augunum og hnýtt þá saman í hnút í hnakkanum. Eftir að við kvöddumst stökk hann inn í margraárslaunabíl og brunaði hratt í burtu.

Ég horfði í dágóða stund á eftir honum. Þetta er í fyrsta skipti sem ég finn svona áþreifanlega fyrir mannlegum afleiðingum góðærisins. Síðastliðin ár kostuðu okkur miklu meira en peninga.